اغادير الجزء الاول

#اغادير

#الجزء_الاول

انا جايه انهارده احكي لكم حكايتى اللى اغرب من الخيال 

بس عاوزاكوا تجمدوا قلوبكم لأن القصه غريبه و مش مفهومه و هتسبب لناس كتير منكم قلق و رعب ...زى ما هى سببتلى رعب مكنتش اتخيله عمرى 

أسمى صفيه عندى ٢٥ سنه متجوزه من خمس سنين ادهم جوزى ...كان زميلى فى الجامعه بس هو اكبر منى بتلات سنين 

بعد ما جوزى اخد بكالوريوس الزراعه جه اتقدملى و خطبنى سنه كان هو فى الجيش و انا كنت لسه مخلصه تانيه و داخله تالته كليه .

عدت سنة الجيش و اتجوزنا ...طبعا انتوا عارفين أن شغل الحكومه بقا صعب جدا و خاصة أنه كان جايب مقبول..

جوزى اشتغل شغلات كتيره اوى و كنا ساكنين ايجار و الحاله كانت على الاد اوى الحمد لله .

صبرت معاه لحد ما اخدت شهادتى و نزلت اشتغل انا كمان عشان اساعده و اقف جنبه 

حملت فى حمزه ابنى و انا فى اخر سنه رابعه ...و خلفته فى مستشفى حكومى عشان المصاريف ...

كان وش حمزه علينا حلو و لما كان عمره سنه جوزى جت له شغلانه بمؤهله فى مزرعه من المزارع الموجوده بالمناطق الجديده

بس كانت مشكلتها بعد المسافه ...كان يصحى من الفجر علشان يلحق الاتوبيس و يرجع اخر اليوم مهدود الحيل مش قادر يتكلم ...يدوب ياكل لقمته و ينام 

استمريت على الوضع ده اكتر من سنه و نفسيتى تعبت جدا أن جوزى حبيبي بعيد عنى ...مبيتكلمش معايا كلمتين على بعض 

بس كنت بديله عذره و اقول دا اكل عيشه هنعمل ايه ؟؟

لكن للاسف زى ما بيقول المثل رضينا بالهم و الهم مرضيش بينا 

صاحب الشقه اللى كنا مأجرينها طلب رفع الايجار للضعف ...طبعا دى حاجه كانت فوق طاقتنا 

مكنتش عارفه اتصرف ازاى و لما جه جوزى و قلت له قالى يبقى لازم نسيب الشقه دى 

طب و هنسيبها و نروح فين يا ادهم ؟؟

اى حته ...و لا أن الراجل المستغل ده يستغلنا بالشكل ده .

بس كلهم كدا و مش هنلاقى ايجار أقل من كدا فى المنطقه دى 

و مين قالك أننا هنسكن هنا من أصله 

امال هنسكن فين ؟؟

هنشوف شقه قرب شغلى ...الشقق هناك رخيصه اوى و هستريح من الصحيان بدرى كل يوم ..

طب و اهلنا يا ادهم ؟و شغلى ؟

يا ستى دا ساعة زمن تكونى عندهم و شغلك بقا نشوف لك شغل تانى ..الشغل هناك كتير 

و اقتنعت بكلام جوزى و كنت بقول أن كدا احسن ...

اكيد الوضع ده هيكون افضل بالنسبه لى لأن جوزى هيقعد معايا وقت اطول .

لكن للاسف مش ده اللى حصل ...جوزى بقا يتأخر وقت اطول فى المزرعه بما أنه بيته قريب منها 

و بقيت اقعد معظم الوقت لوحدى فى عماره فاضيه مفيهاش غير شقتين غير شقتى مسكونين زى ما قالنا السمسار اللى جاب لنا الشقه .

مر شهر من انتقالنا للشقه الجديده...كنت زهقت جدا مفيش حد أكلمه و لا اقعد معاه 

حتى جوزى بقى يتأخر لواحده و اتنين بالليل و يجى هلكان من التعب ..

و فى يوم حمزه ابنى بقى يصرخ و كان الجو حر جدا و الولد مش عارف ينام نهائى 

الساعه وقتها كانت معديه ١١ بالليل و ادهم مكنش جه لسه 

ضربت فى دماغى انى انزل بحمزه تحت فى الشارع و اقعد شويه فى الهوا قدام العماره 

و بالفعل لبست حمزه و لبست الاسدال و نزلت 

الشارع هس هس مفيش اى حد ماشي و لا صريخ ابن يومين 

بس كان فى نسمه هوا حلوه ...لدرجه ان حمزه اول ما نزلنا نام على رجلى من الطراوه 

و انا قاعده  و بلفت بدماغى ناحية الطريق لقيت واحده ست ماشيه و شايله طفله صغيره على أيدها 

استغربت اوى ...ايه اللى ممشي الست دى فى الوقت ده ببنت كدا ؟؟ 

قلت فى نفسي يمكن البنت تعبانه و امها كانت مودياها للدكتور 

الست قربت عليا و بقا بينها و بينى حوالى خمسه متر و فجأه لقيتها وقفت و بصت لى و ابتسمت ابتسامه غريبه و هزت دماغها و مشيت 

معرفش انا حصلى ايه ...حسيت انى اتجمدت مكانى و مكنتش قادره اقف 

بس قلت فى نفسي يمكن مجنونه أو مخها مش سليم لكن اللى حصل بعد كدا خلانى اعرف انها مش كدا خالص ....

يتبع....

 ‏#دجيهان_عادل

#قصص_وحكايات_د_جيهان_عادل.

فضلا غير مسموح نقل أو نسخ القصه إلا بعد اذن الكاتب ...